appel oogst

Hoewel ik net in het blog van mijn buurvrouw heb gelezen dat appels pas rijp zijn in oktober….. zijn mijn appels wel rijp!!!

Tijd voor appeltaart van zelf geverfde stof (aangevuld met een paar kleine gekochte stukjes) geappliceerd en voorzien van tekst met transferverf.

De werkwijze van deze quilt heb ik al beschreven in mijn vorige blog blije appel.
 

                      Hier wordt je toch helemaal appelig van!!!!!!!!!

Kleur

Morgen begint weer het ‘gewone leven’ met lesgeven, teksten maken en ontwerpen voorbereiden.  Maar ik heb de vakantie periode afgesloten met een feestje! Een feestje bij Nienke in haar verfschuur. Met een hele gezellige groep hebben we daar een dagje geverfd.

En aan het eind van zo’n leuke dag gooi je gewoon je wat restjes verf op een lap. 

Zo ontstaan vaak de mooiste kleur schakeringen.

Natuurlijk is het niet de hele dag maar feest. Er wordt erg hard gewerkt. En het is zeker opletten geblazen! Voor je het weet doe je een verkeerde hoeveelheid verf in een zakje…..

 Maar ook dan krijg je wel hele mooie lappen.

Mijn doel afgelopen vrijdag was om een kleurenserie te verven. Als uitgangspunt heb ik een kleur paars ( 70 % Roze toermalijn en 30 % Turquoise) en Roze toermalijn (100%) genomen. Om de kleur donkerder te maken heb ik steeds Onyx toe gevoegd.

In deze kleuren serie heb ik dezelfde werkwijze aan gehouden als Nienke beschrijft in haar blog kleurenserie Aqua.

          Wat een heerlijkheid aan kleuren die ontstaat!!!!

blije appel

Na het verven van de lappen, vorige week, stond mijn besluit vast. Ik ga hier wat mee doen! Ik vind het verven van lappen erg leuk en wil dit ook vaker gaan doen maar ik wil ook de lappen gebruiken.

Ik heb de bont gekleurde lap en een groene lap op elkaar gelegd en hiervan blokken gesneden.

Uit die blokken heb ik weer een ronde vorm gesneden. Hierna steeds de groene en bonte midden stukken verwisseld en het geheel weer aan elkaar gezet.

Even bekroop mij het gevoeld: waar zijn we eigenlijk mee bezig! Eerst in kleine stukken maken en dan weer aan elkaar zetten!!!

Maar nu het resultaat voor mij ligt…..

Moet is steeds denken aan ….. appels…..

Met appels in mijn achterhoofd wil ik nu verder gaan.

Ook heb ik het gevoel er zwart of een vleugje zwart aan toe te voegen.

Ik laat de lappen vandaag lekker voor me liggen. Ik wordt er in ieder geval blij van. En dan…… wordt vervolg.

Oooh ja, suggesties zijn welkom!

gewoon doen!

Het verven van stof vind ik erg leuk om te doen. Maar het valt me op dat ik er weinig toe kom. Waarom niet? Daar heb ik geen duidelijk antwoord op.  

Maar afgelopen week heb ik het gewoon wél gedaan. Plastic op de tafel gelegd, verf potjes gepakt, lappen klaar gelegd en handschoenen aan.

Ik had nog een paar potjes aan gemaakte verf staan, ik weet niet precies hoelang het houdbaar is. Het heeft behoorlijk lang gestaan maar doet het dus nog prima.

Bij de eerste lap heb ik plooien gevouwen, de lap daarna nog een keer dubbel gevouwen en met een elastiekje vast gezet. Eerst aan de ene kant verf op de stof laten druppelen, lap keren en daarna een andere kleur aan de andere kant erop gedruppeld. En nog een derde kleur toe gevoegd voor de afwisseling.

Bij deze lap heb ik de stof in punten (vliegers) gevouwen en vast gezet. Ook hier weer drie kleuren over de stof gedruppeld.

De laatste lap is vol gemaakt met de restanten uit de verfpotjes. Hierbij heb ik eerst de verf op de droge lap gedruppeld. Toen alle verf op was heb ik nog met een pipetje wat soda-ash over de stof laten lopen.

Ooh wat een heerlijkheid is het toch als je mag spoelen!!! Na de eerste spoelbeurt probeer ik al te kijken wat het geworden is. Heerlijk!!!! Verwondering en blijdschap.

Dus alleen al om die heerlijke verwondering en blijdschap snap ik niet waarom ik niet vaker verf!!!

Vlieland

Afgelopen vrijdag is onze dochter Matthea op haar Vlie getrouwd met haar grote liefde Sander.

Twee jaar geleden verliet zij haar zo geliefde eiland om op het vaste land te gaan samen wonen met de belofte aan Vlieland om daar te gaan trouwen.

En dat hebben ze nu gedaan!      Een trouwdag geheel op hun eigen manier.

Onder aan de dijk (helaas is de dijk op de foto niet te zien) heeft haar vader haar in de stromende regen weg gegeven.

Tijdens de rit in de Vliehors expres brak de zon door!

Op het meest afgelegen plek, de Vliehors ( de Sahara van het Noorden) heeft zij haar ja-woord gegeven.

Het strand….

De duinen…

De zee…

                                      Een dag zoals zij Vlieland ervaren.

beter zo!

Zelf vind ik het gilet op de foto’s (en ook op een kleerhangertje) nogal fors en lomp over komen. Het gilet is ook fors en groot.

Het heeft even wat moeite gekost om mijn zoon ‘normaal’ op de foto te krijgen…..ik heb bijna geen foto’s van hem waarop hij niet gek doet!

Maar zo ziet het er uit wanneer hij het aan heeft.

Even voor de maatvoering: de tuinafscheiding is 1.75 m hoog!