blije appel

Na het verven van de lappen, vorige week, stond mijn besluit vast. Ik ga hier wat mee doen! Ik vind het verven van lappen erg leuk en wil dit ook vaker gaan doen maar ik wil ook de lappen gebruiken.

Ik heb de bont gekleurde lap en een groene lap op elkaar gelegd en hiervan blokken gesneden.

Uit die blokken heb ik weer een ronde vorm gesneden. Hierna steeds de groene en bonte midden stukken verwisseld en het geheel weer aan elkaar gezet.

Even bekroop mij het gevoeld: waar zijn we eigenlijk mee bezig! Eerst in kleine stukken maken en dan weer aan elkaar zetten!!!

Maar nu het resultaat voor mij ligt…..

Moet is steeds denken aan ….. appels…..

Met appels in mijn achterhoofd wil ik nu verder gaan.

Ook heb ik het gevoel er zwart of een vleugje zwart aan toe te voegen.

Ik laat de lappen vandaag lekker voor me liggen. Ik wordt er in ieder geval blij van. En dan…… wordt vervolg.

Oooh ja, suggesties zijn welkom!

gewoon doen!

Het verven van stof vind ik erg leuk om te doen. Maar het valt me op dat ik er weinig toe kom. Waarom niet? Daar heb ik geen duidelijk antwoord op.  

Maar afgelopen week heb ik het gewoon wél gedaan. Plastic op de tafel gelegd, verf potjes gepakt, lappen klaar gelegd en handschoenen aan.

Ik had nog een paar potjes aan gemaakte verf staan, ik weet niet precies hoelang het houdbaar is. Het heeft behoorlijk lang gestaan maar doet het dus nog prima.

Bij de eerste lap heb ik plooien gevouwen, de lap daarna nog een keer dubbel gevouwen en met een elastiekje vast gezet. Eerst aan de ene kant verf op de stof laten druppelen, lap keren en daarna een andere kleur aan de andere kant erop gedruppeld. En nog een derde kleur toe gevoegd voor de afwisseling.

Bij deze lap heb ik de stof in punten (vliegers) gevouwen en vast gezet. Ook hier weer drie kleuren over de stof gedruppeld.

De laatste lap is vol gemaakt met de restanten uit de verfpotjes. Hierbij heb ik eerst de verf op de droge lap gedruppeld. Toen alle verf op was heb ik nog met een pipetje wat soda-ash over de stof laten lopen.

Ooh wat een heerlijkheid is het toch als je mag spoelen!!! Na de eerste spoelbeurt probeer ik al te kijken wat het geworden is. Heerlijk!!!! Verwondering en blijdschap.

Dus alleen al om die heerlijke verwondering en blijdschap snap ik niet waarom ik niet vaker verf!!!

Vlieland

Afgelopen vrijdag is onze dochter Matthea op haar Vlie getrouwd met haar grote liefde Sander.

Twee jaar geleden verliet zij haar zo geliefde eiland om op het vaste land te gaan samen wonen met de belofte aan Vlieland om daar te gaan trouwen.

En dat hebben ze nu gedaan!      Een trouwdag geheel op hun eigen manier.

Onder aan de dijk (helaas is de dijk op de foto niet te zien) heeft haar vader haar in de stromende regen weg gegeven.

Tijdens de rit in de Vliehors expres brak de zon door!

Op het meest afgelegen plek, de Vliehors ( de Sahara van het Noorden) heeft zij haar ja-woord gegeven.

Het strand….

De duinen…

De zee…

                                      Een dag zoals zij Vlieland ervaren.

beter zo!

Zelf vind ik het gilet op de foto’s (en ook op een kleerhangertje) nogal fors en lomp over komen. Het gilet is ook fors en groot.

Het heeft even wat moeite gekost om mijn zoon ‘normaal’ op de foto te krijgen…..ik heb bijna geen foto’s van hem waarop hij niet gek doet!

Maar zo ziet het er uit wanneer hij het aan heeft.

Even voor de maatvoering: de tuinafscheiding is 1.75 m hoog!

Het is geen quilt

Er is op dit moment weinig tijd voor quilten. Gewoon even lekker bezig zijn. Maar nog 1 week en dan hoop ik weer heeel veeel tijd voor mezelf te hebben. Of is dat een droom? En is er dan ook wel wéér iets wat voor gaat!

Geeft niet als het een droom is. Dagdromen is heerlijk en schijnt nog goed voor je te zijn ook.

Toch heb ik afgelopen tijd wel iets gedaan wat op quilten lijkt. Ik heb hier al eerder over geschreven. Het gilet voor mijn zoon.

En wat nu zo leuk is… ik heb nog redelijk veel stukjes stof over. En daarmee…. juist,  kan ik quilten.

Quiltfestival in Noord Groningen

Ik heb hem al!!! Het programmaboekje van het Quiltfestival in Noord Groningen.

Ja ik weet het, de voorkant is net zoals de flyer en de webpagina. Maar toch is zo’n echt papieren (nog naar natte inkt geurend) boekje veel leuker. En het beloofd wat!

 En dit is echt nog niet alles!!!

Wel ben ik blij dat ik de volle drie dagen hiervan kan genieten. Het lijkt me bijna niet te doen op één dag. Gelukkig had ik al vroeg dit jaar een campingplaats op camping Lentemaheerd (toevallig ook mede sponsor van dit festival) gereserveerd.

Nog even wachten op iets beter weer (als het goed is komt dit eraan) en dan maar fietsen van kerk naar kerk en van quilt naar quilt!

tijd

Hebben jullie dat nu ook; dat de tijd zo snel gaat! Voor je het weet is er weer een week voorbij. Wat zeg ik, een week? En maand!

Het is ook niet goed zijn als de tijd voorbij zou kruipen. Een seconde die maar voort duurt. Dat zijn vaak de secondes of minuten in vervelende omstandigheden.

Dus eigenlijk is snelle tijd, goede tijd. Tijd waarin veel leuke dingen gebeuren.

En dat is ook zo wat bij mij afgelopen weken gebeurde. Ik heb het druk. Ja! Maar wel leuk druk. Toch…., toch zou ik graag wat meer tijd aan het quilten besteden. Want dat komt er maar bar weinig van.

Waar ik het zo druk mee heb, naast werk, heeft te maken met een dochter, speciale dag en Vlieland. Meer kan en wil ik hier voorlopig niet over zeggen. Dat komt nog.

Toch heb ik een project wat een klein beetje lijkt op quilten. Of eigenlijk is het patchwork. Lapjes aan elkaar zetten. Op de handwerkbeurs kocht ik een stapel mooie lappen bij ‘de jongens’. 

Hiervan maak ik een gilet voor mijn zoon. Ik heb namelijk heel veel zoon. En met heel veel bedoel ik echt heel veel lengte. Hierdoor is het voor hem erg moeilijk leuke aparte kleding te kopen. 

En vanuit mijn werkkamertje kijk ik sinds een tijdje naar mijn vrolijke buitenmuur. Deze leuke tuinquilt is gemaakt van plastic boodschappentassen. Op het Berninablog is hierover meer te lezen.

Ook op het Berninablog staat deze tas van herinnering. De tas is gemaakt is van stropdassen. En bij het verwerken van die stropdassen ontstond bij mij eigenlijk het idee van het gilet. Want ik heb zo het vermoeden dat de mooie lappen die ‘de jongens’ verkopen restanten van stropdassen zijn!

Allemaal leuke dingen dus, nu alleen nog een beetje meer tijd voor quilten!!!!!